* ( ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ) * . كه آيه 13 همين سوره آن را نسخ كرد : * ( أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتابَ الله عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ . . ) * در باره هر دو در « نجوى » مشروحا سخن گفتيم . علَّامه خوئى در البيان سى و شش آيه نقل نموده و نسخ همه را جز آيه فوق نفى كرده است . نسر : * ( وَلا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلا سُواعاً وَلا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْراً ) * نوح : 23 . ما قبل و ما بعد اين آيه نقل قول نوح عليه السّلام است على هذا هر پنج صنم مذكور در آيه ، بتهاى قوم نوح است . ولى از « الاصنام » ابن كلبى بدست ميايد كه بتى بنام « نسر » در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله وجود داشته كه بدستور آنحضرت منهدم شده است ، در همان كتاب ص 59 . مينويسد : بت نسر در موضعى از مملكت سباء قرار داشت موسوم به بلخع قوم حمير و آنان كه در حوالى آنها بودند نسر را پرستش ميكردند تا آنگاه كه ذو نواس آنها را بدين يهود آورد ، از آن پس نيز آن بت مورد پرستش بود تا حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله مبعوث گرديد و بهدم آن فرمان داد ، ولى مراد از آيه فوق آن بت نيست . نسف : كندن . پراكندن . « نسف الرّيح التّراب : فرّقه و ذرّه » باد خاك را پراكند . « نسف البناء نسفا : قلعه من اصله » . * ( لَنُحَرِّقَنَّه ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّه فِي الْيَمِّ نَسْفاً ) * طه : 97 . آن را ريز ريز كرده سپس بطور كامل در دريا مىپراكنيم . * ( وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً ) * طه : 105 . * ( وَإِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ ) * مرسلات : 10 . آيات در باره ريز ريز و پراكنده شدن كوهها در قيامت است كه در « جبل » بطور مشروح گفته‌ايم . نسك : ( بر وزن قفل و عنق ) بمعنى عبادت و ناسك بمعنى عابد است . * ( قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيايَ وَمَماتِي لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ) * انعام : 162 . بگو :